(Nederlandse versie onderaan deze post)
In my work my fascination for computers, technology, science fiction and machines meets my interest in the working of the subconscious. Hereby I especially make research into the shifting of perspective between unconscious and conscious looking, changes of context and what coincidence is about.
The collages can consist of re-used advertising material, books, photographs and so on. I also use my own photographs. I cut the material / the images into tiny pieces (fragments). Because I am working on the material intensively (selecting material, making photographs, again selecting, thinking, cutting, glueing, and that over and over again) the material is imprinted into my subconscious. By fragmenting the images, context and perspective disappear. Yet each fragment retains its own image. By rearranging these fragments into a collage, another, totally new image appears. As an artist I am in fact a service hatch. I absorb the images etc. which surround me, and transform them into a new image, at which I submitted my own vision. This way I am actually mapping the subject.
I see this process as a form of technology which connects with the way our subconscious works, and I do not see it as a vague spiritual phenomena.
In view of the methods I use, the making of a work takes quite a long time. In addition it is hard to assess how much basic material (images) I need for a work, because I beforehand don’t know which parts of images I will use. And I also cannot make thousands of fragments at once, for only one gust of wind… Altogether this means I have to leave it to chance. Strangely enough this always works out well. Therefore I consider this as an organic formation process, because it results, in some chaotic kind of way, in an aesthetic whole, just as in nature.
——————————————————————————————————————————————————————————
In mijn werk komt mijn fascinatie voor computers, techniek, science fiction en machines samen met mijn interesse in de werking van het onderbewustzijn. Hierbij onderzoek ik vooral de verschuiving in perspectief tussen onbewust en bewust zien, verandering van context en wat toeval is.
De collages kunnen bestaan uit hergebruikt reclamemateriaal, boeken, foto’s etc. Ook gebruik ik eigen foto’s. Het materiaal/ de afbeeldingen knip ik in stukjes (fragmenten). Doordat ik intensief met het materiaal bezig ben (foto’s maken, selecteren, nadenken, selecteren, knippen, plakken, en dat vele malen opnieuw per werk) wordt het materiaal in mijn onderbewustzijn geprent. Door de afbeeldingen te fragmenteren, verdwijnen context en perspectief. Toch behoudt ieder fragment een eigen beeld. Door de herschikking tot collage onstaat er een geheel nieuw beeld. In feite ben ik als kunstenaar een doorgeefluik. Ik absorbeer de beelden etc. om mij heen, en transformeer deze naar nieuw beeld, waaraan ik mijn visie heb toegevoegd. Op deze manier breng ik het onderwerp in kaart.
Dit proces zie ik als een vorm van techniek die samenhangt met hoe ons onderbewustzijn werkt, en niet als een vaag spiritueel fenomeen.
Gezien de arbeidsintensieve methode die ik gebruik, duurt het maken van een werk vrij lang. Daarbij is het moeilijk in te schatten hoeveel basismateriaal (afbeeldingen) ik nodig heb voor een werk, omdat ik vooraf niet weet welke onderdelen van een afbeelding gebruikt gaan worden. Plus het feit dat ik geen duizenden fragmentjes neer kan leggen (1 windvlaag…), betekent dat ik veel aan het toeval moet overlaten. Vreemd genoeg komt dit het werk altijd ten goede. Ik beschouw dit dan ook als een organisch formatieproces, omdat het, net zoals in de natuur, op een chaotische manier uiteindelijk toch resulteert in een esthetisch geheel.
